เผยใบเสมาโบราณกาฬสินธุ์กุญแจสำคัญไขความเจริญพุทธศาสนา
เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ดร.ไพโรจน์ เพชรสังหาร วัฒนธรรมจังหวัดกาฬสินธุ์ นำคณะผู้เชี่ยวชาญด้านอักษรจารึกตะวันออก จากสถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม มี ผศ.สมชาย ลำดวน ผศ.ดร.สุภณ สมจิตรศรีปัญญา และ ดร.สุเนตร โพธิสาร ลงพื้นที่แหล่งค้นพบใบเสมาโบราณที่จารึกอักษรโบราณไว้ 4 จุด โดยเริ่มต้นที่วัดป่ามัชฉิมาวาส หรือวัดป่าดงเมือง ต.ลำพาน อ.เมือง จ.กาฬสินธุ์ ซึ่งเป็นจุดที่พบใหม่และนำมาเก็บไว้ภายในวัด 1 แห่ง อ.ฆ้องชัย ใน ต.โนนศิลาเลิง 1 แห่ง และ อ.กมลาไสย อีก 2 แห่ง พร้อมเก็บคัดลอกตัวอักษรเพื่อนำไปศึกษาและเปรียบเทียบกับโบราณวัตถุที่อายุใกล้เคียงกัน
ผศ.สมชาย กล่าวว่า อักษรที่จารึกบนหลักเสมานั้น เป็นอักษรอินเดียโบราณ หรือที่เรียกกันว่า ปัลละวะกลาย หรืออักษรมอญโบราณ มีอายุอยู่ในราวพุทธศตวรรษที่ 14-15 เป็นอักษรต้นกำเนิดของอักษรอินเดีย ความเก่าแก่ของอักษรโบราณที่จารึกไว้บนหลักเสมาเป็นเรื่องราวที่เกี่ยวกับพระพุทธศาสนาทำให้รู้ได้ถึงแรงศรัทธาความเคารพ ที่เข้ามาก่อนภาษาขอมประมาณ 200 ปี นับว่าเป็นตัวอักษรยุคแรกที่เข้ามาในแหลมทองของไทย
"ทั้งนี้ ตัวอักษรที่พบเป็นได้เขียนเล่าเรื่องราวที่กล่าวถึงพระธรรมคำสั่งสอนตามหลักพระพุทธศาสนา และทำบุญด้วยการถวายอาณาเขตเพื่อสร้างถาวรวัตถุให้เจริญรุ่งเรือง การพบหลักเสมาที่จารึกอักษรโบราณก็บ่งบอกได้ว่าพื้นที่โดยรอบนั้นได้เคยมีโบราณสถานแต่ทั้งหมดได้พังทลายหมดเหลือเพียงหลักเสมาเท่านั้น ถือว่าเป็นกุญแจสำคัญที่จะทำให้ปะติดปะต่อให้สมบูรณ์" ผศ.สมชาย กล่าว
